Amerika ta shpëtojë Kosovën nga  lidershipi  korrupcionist-oligarkik dhe despotik

Shkruan: Prof. Dr. Mehdi Hyseni

 

Barometri diplomatik

*** -Sepse, si rregull, ai  që shkel ligjet dhe kushtetutën e shtetit ( që u mohon të drejtat dhe liritë e qytetarëve të shtetit të vet), nuk mund të jetë kryeministër e as president i Republikës së Kosovës. –Shteti i ri i Kosovës nuk ka nevojë për diktaturë, për diktatorë, për korrupcionistë dhe për abuzues të vlerave dhe të fryteve të lirisë dhe të  pavarësisë së Kosovës, por për demokratë me ide, me veprime, me platformë dhe me vizion të qartë ideopolitik dhe demokratik proevropian perëndimor dhe amerikan, që favorizojnë të drejtat dhe liritë elementare të çdo qytetari në Kosovë. –Për hir të korrupcionit, të luftës dhe të sëmundjes patologjike për pushtet dhe të pasurimit të paligjshëm dhe të pakufijshëm të lidershipit despotik, AMERIKA dhe ALEATËT E SAJ EVROPERËNDIMORË nuk DO TË  DUHEJ TË LEJONIN, që Kosova demokratike evropiane-amerikane, të  rrëshqasë në diktaturën fashiste të një apo disa  ish-profiterëve të luftës, sot (në liri e paqe), milionerë të korruptuar  dhe autokratë të dëshmuar si “zotë”  sui generis të Kosovës (1999-2018).

 *** -Ndryshe, për një kohë shumë të shkurtër Kosova demokratike, do të shthuret sikurse dikur Republika Federale  Gjermane e Vajmarit  nga diktatura fashiste, nga autokracia, nga despotizmi, absolutizmi dhe nga nazifashizmi i  Adolf Hitlerit (1933).

****Personalizimi autokratik dhe policizimi  i pushtetit  shtetëror të Republikës demokratike të Kosovës shpie në rifashizimin  dhe në rikolonizimin serbo-sllav të Kosovës.

 Me kapjen  dhe me  personalizimin e pushtetit, Hashim Thaçi  ia ka tejkaluar edhe kryetarit të përjetshëm të Jugosllavisë, Titos (1963-1980)!

Sepse kompetenca dhe autorizime të tilla të pakufizuara  antiligjore, antikushtetuese dhe antidemokratike të presidentit Hashim Thaçi (2008-2018),   nuk kanë pasur as diktatorët komunistë të vendeve të dikurshme  të kampit lindor socialist të BRSS-së, siç ishin : Nikita Krushçov (BRSS), Nikollae Çaushesku (Rumani), Vladislav Gomulka (Poloni), Todor Zhivkov (Bullgari), Gustav Husak (Çekosllovaki), Janosh Kadar (Hungari), Josip Broz Tito (Jugosllavi) dhe Enver Hoxha (Shqipëri). 

Megjithatë, pavarësisht nga sistemi politik shtetëror, të gjitha këto shtete kanë pasur kushtetutë dhe ligj. Mirëpo, asnjëri prej këtyre liderëve të tyre komunistë nuk ka guxuar që t’i shkelë ose të pohojë para botës se “vetë është kushtetuta” dhe “vetë është ligji”, si dhe vetë është shkelësi, ashtu siç po vepron naivisht  presidenti Hashim Thaçi, “revolucionari”  i  UÇK-së dhe autokrati absolut i “demokracisë perëndimore” (2008-2018).

UÇK-ja ka luftuar, por luftën në Kosovë e ka fituar AMERIKA DHE NATO-JA  dhe, pavarësinë e Kosovës e ka vulosur AMERIKA dhe aleatët e saj  EVROPERËNDIMORË, jo hashimët dhe turgutët e tij

Madje, George Washington i Kosovës ishte dhe, për jetë të jetëve, derisa të ketë shqiptarë mbi dhe, do të mbetet  heroi  legjendar gjithëkombëtar  shqiptar, Adem Jashari, jo Hashim Thaçi,  i cili nuk luftoi si Adem Jashari për ta çliruar dhe mbrojtur popullin dhe Kosovën, por  vetëm për pushtet dhe, të bëhej milioner dhe diktator  i Kosovës (kryeministër, zëvendëskryeministër, ministër i Jashtëm dhe President). Kjo ishte strategjia, taktika dhe ambicia e tij edhe në luftë, edhe  në kohë paqeje, jo sakrifica mbinjerëzore për liri dhe për pavarësi të Kosovës skikur që me gjakun dhe me veprën e tyre heroike dëshmuan : ADEM, HAMZË dhe SHABAN JASHARI, FEHMI DHE XHEVË LLADROFCI, ZAHIR PAJAZITI, AGIM RAMADANI, SALI ÇEKU… si dhjetra e qindra të tjerë.

Prandaj, përpjekjet e  luftës për pushtet, për personalizimin e fryteve të saj në kohë paqeje, si dhe përpjekjet e zeza për ta ndryshuar historinë e UÇK-së dhe të Kosovës së pavarur (1999-2018), me qëllim të gllabërimit dhe të përvetësimit të kontributit dhe të meritave historike, kombëtare dhe atdhetare të dëshmorëve dhe të heronjve të UÇK-së me KRYEHEROIN legjendar gjithëkombëtar, ADEM JASHARI, janë të turpshme, të  paqëndrushme, të papranueshme dhe të pajustifikushme.

Sikur Kosova të mos kishte qenë nën mbrojtjen dhe mbikëqyrjen e Amerikës, të BE-së dhe të NATO-s (1999-2018), qëmoti, do të kishte përjetuar fatin tragjik të Republikës së Vajmarit (1919)

Mirëpo, për të shpëtuar nga një rrezik  i tillë i brendshëm armiqësor kundërrevolucionar shtetëror, që po bëhet nga  autokratët miliarderë plaçkitës, shfrytëzues oligarkistë dhe korrupcionistë të lidershipit kosovar, Amerika, NATO-ja dhe BE-ja nevojitet që sa më parë të jetë e mundur,  ta parandalojnë me të gjitha mjetet juridike ligjore dhe demokratike (që ta shpëtojë popullin dhe shtetin e mëvetësuar të Kosovës), duke i larguar nga pushteti të të gjithë ata, që kanë  kryer krime, kanë shkelur ligjet, kushtetutën e Kososvës, si dhe vlerat e investuara ushtarake, ekonomike, politike, humanitare dhe demokratike evropiane dhe amerikane.  

Ata liderë politikë, që për qëllime dhe për interesa të tyre personale, klanore, materiale, partiake, karrieriste, korrupcioniste dhe latifundiste  kanë abuzuar  lirinë,  drejtësinë,  humanzimin, demokracinë dhe mbështetjen e gjithanshme amerikane dhe evropiane perëndimore, me qëllim që, pa punuar fare dhe pa kurrfarë meritash, të bëhen milionerë dhe miliarderë, pa pardon, duhet të  shkarkohen nga të të gjitha funksionet dhe nga detyrat, që ushtrojnë në pushtetin shtetëror të Kosovës (2000-2018). 

Kjo, do të ishte forma më racionale, më e butë, më e justifikueshme, më e lehtë dhe më e shpejtë e  decentralizimit dhe e demokratizimit evropiano-perënidmor të Kosovës. 

Ndryshe, nëse kjo nuk vie në shprehje, atëherë, nuk ngel formë tjetër e sfidimit të një regjimi të tillë despotik, totalitar dhe kunrrevolucionar shtetëror   të PERSONALIZUAR, veç përgjigjes së mundshme  gjithëpopullore. –E, dihet se si quhet kjo përgjigje, kur i gjithë populli ngrihet në këmbë për të shpëtuar lëkurën e vet dhe Kosovën e pavarur  evropiane perëndimore (17 shkurt 2008).

Mirëpo, atëherë, do bëhet vonë për  “komunjarët”, që  “pa ferrë në këmbë” të largohen pa pasoja nga pushteti i personalizuar dhe i kriminalizuar i tyre. 

Që të mos ndodh kjo, kundërrevolucionarëve  shtetërorë milionerë, korrupcionistë dhe plaçkitës të pasurisë së popullit dhe të Kosovës, duhet  t’ua rikujtojmë historinë e dikurshme të Revolucionit Francez (1789), që  vullnetarisht të ikin nga pushteti, sa nuk është bërë vonë, se popullit po i digjet dheu nën këmbë. –Është “ mbështetur për “muri”  (sepse aty ku s’ka bukë, punë dhe mirëqenie të plotë për të gjithë qytetarët, nuk ka as liri,ass drejtësi, as brazai e as demokraci ) sikurse dikur nga regjimi  pushtues   kolonialist dhe ekspansionist  serb (1912-1999).

Në një shtet, ku në  krye të pushtetit të tij ndodhet një diktator ( me ambicie të sëmura politike për ta  shfrytëzuar dhe shtypur popullin) i mbështetur nga kasta sunduese dhe shfrytëzuese despotike, është shembulli më karakteristik  i ushtrimit të dhunës  së brendshme kundërrevolucionare shtetërore ndaj  vlerave universale të  drejtësisë, të humanizmit, të solidarësisë, të parlamentarizmit, të demokracisë, të lirisë, të mirëqenies dhe të paqes së shumicës dërrmuese të popullit.

Ky fenomen amoral, antihuman, antiligjor dhe antidemokratik e rrezikon edhe Kosovën, nëse edhe më tej,  pushteti shtetëror  i saj, do të jetë në duart e një njeriu, siç është diktatori Hashim Thaçi, ish-kryemonistër dhe aktualisht, president (2008-2018).

Koha dhjetëvjeçare (2008-2018) ka provuar se ky   fenomen irracional me të madhe po  kërcënon vlerat e sistemit  kapitalist demokratik  të shtetit të ri të Kosovës  mbase  pushtetin e ka privatizuar dhe instrumentalizuar vetëm një njeri, që quhet Hashim Thaçi (aktualisht president i Kosovës sipas marrëveshjes  së “anshlusit” me Isa Mustafën për ndarjen e posteve:-Ti , mua president e unë, ty kryeministër),  duke falënderuar partisë dhe partizanëve mbështetës të tij në qeveri, në parlament dhe në polici. Ky është rreziku më i madh me të cilin po ballafaqohet demokracia deklarative e  sanksionuar në Kushtetën e Kosovës ( 15 qershor 2008), që nga shpallja e  saj si shtet i pavarur dhe demokratik (17 shkurt 2008).

Ky lider politik ka futur në grusht të të gjitha kompetencat dhe autorizimet  e shtetit, duke  diktuar  se,  -unë jam shteti, unë jam presidenti, unë jam kryeministri, unë jam kryetari i kuvendit, unë jam kryepolici, unë jam ligji, unë jam kushtetuta, unë jam demokracia, kjo  do të thotë se  i gjithë aparati shtetëror është përqëndruar vetëm në duart e një diktatori autokratik, në kundërshtim me Kushtetutën dhe me të gjitha ligjet e shtetit dhe me rregullat e me parimet e demokracisë parlamentare.

Kjo formë e sundimit të egër të personalizuar vetëm nga një lider politik,  është rruga më e shpejtë dhe më fatale e  falimentimit të  shtetit demokratik të Kosovës drejt  shthurjes dhe fashizimit të tij.

Shteti  i së drejtës dhe Demokracia janë pronë e ligjshme e të gjithë qytetarëve, jo vetëm e sunduesve të tyre, që drejtojnë shtetin së bashku me marionetat e tyre të favorizuara

Tjetërsimi dhe mohimi i këtyre të drejtave të qytetarëve (në emër dhe, për hir të interesave të politikës despotike, policizuese dhe personalizuese)  nuk ka të bëjë me asnjë lloj demokracie të AMERIKËS e as të Evropës Perëndimore, por thjesht ka karakter dhe përmbajtje private ideologjike programore  të një partie politike, ku në krye të saj ndodhet polici-diktatori-autokrati i idealizuar si idhull dhe si person i pazëvendësueshëm për të “gjitha kohërat”, por jo, edhe për të gjitha shtresat popullore, por vetëm për ato të privilegjuara dhe të nënshtruara nga diktati  dhe nga  çizmja e tij  e hekurt e politikës policore apo militariste despotike.

Historia e marrëdhënieve ndërkombëtare ka provuar  që, nëse  vije në shprehje policizimi i politikës së një shteti në favorin e një lideri, siç është rasti i Hashim Thaçit, dhe të një partie politike, siç është PDK-ja, objektivi politik është më se i qartë-uzurpimi dhe tjetërsimi i kompetencave dhe i autorizimeve të shtetit nga një lider dhe nga një parti politike-rob dhe “opingë” e  diktatorit Hashim Thaçi,  duke mos zgjedhur aleatë për të qëndruar sa më gjatë në pushtet. Këtë e  dëshmoi edhe aleanca e tyre me “Srpska listen” me Aleksandar Jabllanoviqin në krye, i cili   u kundërshpërlye nga Hashim Thaçi dhe nga Isa Mustafa, që  minoriteti kolon serb në Kosovë, të formojë “Srpska zajednicën” në veriun e Kosovës. Një garanci e tillë u vulos edhe në Marrëveshjen e arritur të palëve negociuese serbo-kosovare në Bruksel (2013).

Ky lloj pushteti i personalizuar nga një lider politik, nuk mund të mposhtet vetëm nga opozita në parlament (me gjithë strategjinë dhe taktikën e saj politike ), pa hedhjen në protesta gjithëpopullore demokratike e paqësore për ta mposhtur rrënjësisht shtypjen, terrorin, shfrytëzimin dhe dhunën brutale të kundërrevolucionit shtetëror të brendshëm me në krye “juntën”  politike policore të tij korrupcioniste dhe kriminale,  e cila Kosovën po shpie drejt rikolonizimit dhe  neokolonializmit serbo-sllav.

Ambiciet e tilla negative antidemokratike të kujtojnë shembullin karakteristik  të Gjermanisë në  dekadën e dytë dhe të tretë të shkullit XX,  pas ardhjes së Adolf Hitlerit në krye të Partisë Nacionalsocialiste  Punëtore  Gjermane (1924) dhe më pas  në krye të Gjermanisë si kancelar (’30 janar 1933′), i cili si armik i përbetuar i humanizmit,    i demokracisë, i vlerave të lirisë dhetëi paqes dhe, si  shfarosës i hebrenjve,  i uzurpoi dhe i  vuri nën kontrollin e “Gestapo–Geheine Statspolizei” të gjitha institucionet dhe organt shtetërore, me qëllim që t’i barazonte kompetnecat dhe autorizimet  e partisë dhe të shtetit. Kjo lloj shkrirjeje  e atributeve, e kompetencave dhe e funksioneve të shtetit për partinë e tij naciste sheshit kishte për qëllim tjetërsimin e ligjeve dhe të kushtetutës në  zotërimin  personalizues dhe partiak,  me qëllim të fundit, që  aparatin shtetëror ta vinte nën diktatin dhe nën kontrollin  direkt dhe indirekt të Partisë Nacionalsocialiste, si dhe nën kontrollin e vet si  “mbiinstitucion” të diktaturës nazifashiste, me ç’rast e shkeli Kushtetutën dhe e përmbysi Republikën  Federale të Vajmarit (1919).