Shembja e Teatrit, firmat e turpit dhe kurthi i Parisë!

Nga Kreshnik Osmani

Halli i shqiptarit mbaron tek fundi i gardhit te tij prandaj dhe ne jemi prej shoqërive që e kanë shumë te vështirë organizimin. Kjo është një nga arsyet përse pas derës se një shtëpie sterile fillojnë menjëherë plehërat. Kjo nuk ndodh rastësisht por është e investuar fort. Shqiptarët kanë qenë historikisht të rrethuar nga popuj që kanë synuar zhdukjen e tyre. Ata janë qeverisur prej regjimeve totalitare të investuara po nga të huajt dhe ndaj janë edhe sot si një fëmijë i vogël që është rrahur historikisht. Kur ua ngre dorën per t’ia përkëdhelur koken trembet sepse kujton se po e rreh. Per këtë ata kanë vendosur që mirësinë e tyre ta mbajnë vetëm brenda shtëpise së tyre sepse deri tek pragu i derës besojnë.

Ne duhet te gjejmë energjite si shoqëri per ta tejkaluar këtë shok psikologjik te akumuluar ndër shekuj sepse nese nuk organizohemi nuk ia dalim dot. Kemi elita politike dhe ekonomike te korruptuara dhe pa asnjë formim kulturor dhe ky është nje rrezik i madh. Ata mund t’i përballojmë vetëm duke i organizuar vlerat dhe duke goditur të keqen e madhe të gjithë bashkë.