Koment/ Pse sonte Rama qe për të ardhur keq, shumë keq

Në reagimin e tij të parë pas djegjes së mandateve të opozitës, Edi Rama qe një njeri që të ngjallte keqaedhje. Të mos keqkuptohemi. Jo për azmën që i kishte zënë fytin dhe për fjalët që mezi i belbëzonte nga zori. Në fund të fundit, megjithëse ato janë shprehje e gjendjes së tij (në të njëjtën mënyrë u shfaq në publik edhe pas rebelimit të kuksianëve) ai është aspekt personal, psikologjik dhe shëndetësor. Pra para se të merremi me të, mjerimin e kryeministrit sonte duhet t’a shohim tjetërkund: jo tek forma, por tek përmbajtja.

Nga një vëzhgim i imtësishëm i atij ligjërimi, gati çerek orësh, 2/3 i kushtoheshin justifikimeve për sjelljen dhe fjalorin, mënyrës se si tregohet cinik dhe ofendues ndaj gazetarëve, se si i tall deri në difektet fizike opozitarët, se si u tha ngelësa studentëve që donte ti zinte frymën me tarifa dhe se si u tha zaptues pronarëve që donte ti prishte shtëpitë për të grabitur vetë 40 milionë euro.

Me një fjalë Rama po kërkonte falje për shënimet që bën në rrjetet sociale, për zilinë që shkakton kur kombindon kostumin me atlete Adidas, për aversionin që ngjall kur demostron arrogancë verbale.

Po t’a dëgjojë se si këto kalamendje delirante zinin treçerekun e fjalimit të tij, të mbetej në mendje vetëm një pyetje: është i marrë apo bën kastile?

Sepse opozita që po djeg sot mandatet, dhe njerëzit që protestojnë, nuk po e bëjnë këtë, as sepse Rama vishet me tuta, as sepse është cinik në Facebook, as sepse e humbet xhentilesën me gazetarët.

Në këtë kuptim justifikimi i tij: “Nuk ju kam premtuar që nuk do jem i tillë klur më keni zgjedhur dhe tani jam shumë vonë për të ndryshuar sjellje” ishtë një gomarllëk me brirë.

Së paku gjysma opozitare e Shqipërisë nuk është rebeluar për formën e kryeministrit por për brendësinë e tij.

Pra, problemi nuk janë çitjanet, por vjedhja e zgjedhjeve, problemi nuk është fjalori por afera spektakolare e unazës, problemi nuk është sarkazma, por lidhja me krimin.

Mjerisht për të, Rama u justifikua për të parat, aq sa kush e dëgjoi, me siguri, ka pyetur veten: ky vërtet s’ka kuptuar gjë, apo bën enkas sikur nuk merr vesh?

Por, pak rëndësi ka, cilado të jetë përgjigjja e kësaj pyetjeje, Rama sonte ishte vërtet për të ardhur keq.

Të kuptohemi, aspak për gulçimat që se lejonin të lexonte fjalimin, aspak për fjalët që mezi i nxirrte nga fyti, por mbi të gjitha se dukej si i katapultuar nga një planet tjetër.