Heqja ose ndryshimi i kufijve të Kosovës=“Beograde dobro jutro”

Shkruan: Prof. Dr. Mehdi Hyseni

 

Barometri diplomatik

Po, këtë po e kërkon Beogradi zyrtar në Dialogun e Brukselit (2011-2019) , o Behgjet Pacolli dhe Hashim Thaçi ! Për këtë qëllim e hoqi dhe e ndërkombëtarizoi kufirin në Veriun e Kosovës, natyrisht me pëlqimin e Qeverisë dhe me rezolutën e Kuvendit të Hashim Thaçit (2008-2016), me tendencë, që sot a nesër, t’ia bashkojë Serbisë së Madhe. Ky nuk është kurrfarë dialogu paqësor, por lufta e Serbisë për gllabërimin e terriotrit të Kosovës.-Luftë për territor me çdo kusht për ta rikolonziuar dhe serbizuar Kosovën shqiptare.

Presidenti Hashim Thaçi dhe ministri i Jashtëm i Kosovës, Behgjet Pacolli do ta kenë vështirë ta mbrojnë Kosovën, qoftë me apo pa heqjen, ndryshimin, korrigjimin, shkëmbimin   dhe demarkacionin e kufijve të Kosovës.

Në Nju-Jork, më 26 shtator të vitit 2018, Ministri i Punëve të Jashtme të Kosovës,  Behgjet Pacolli ka deklrauar se “ Midis Serbisë dhe Kosovës nuk duhet të ketë kufij, por në vend të tyre, topi të hidhet në fushën ekonomike . Dikur kemi jetuar së bashku dhe,  unë këtë tendencë e shoh se njerëzit duan të jetojnë së bashku, edhe sot. Ne, në vend se të ndërtojmë kufij, duhet t’I heqim kufijtë dhe kështu t’i lejojmë njerëzit të lëvizin të lirë. “ (http://www.novosti.rs/vesti/naslovna/politika/aktuelno.289.html:751615-Pacoli-Izmedju-Srbije-i-Kosova-ne-bi-trebalo-da-bude-granica ).

Nuk kemi dëshirë, por jemi të detyruar të bashkjetojmë me serbët, por secili të jetë  zot në shtëpinë dhe në tokën e vet

Pavarësisht se çfarë ka deklaruar kryediplomati i Kosovës, Behgjet Pacolli në Nju-Jork, se “Kosova dhe Serbia nuk duhet të kenë kufij”, kjo  nuk do të thotë  se shqiptarët kanë dëshirë (por mjerisht janë të detyruar) të bashkëjetojnë me serbët, sidomos     pas 3 gjenocideve, që i ka bërë Serbia me Slobodan Milosheviqin dhe me Kishën Ortodokse në krye, nuk ka shqiptar, as kroat e as msyliman boshnjak, që do të dëshironte të jetonte në përbashkësi me serbët mbase ata me 3 gjenocidet e tyre (1989-1999) kanë dëshmuar se nuk duan të jetojnë së bashku me  popujt kroatë, myslimanë boshnjakë dhe me shqiptarët.

Mirëpo, këta 3 popuj janë të DETYRUAR të bashkëjetojnë me serbët, sepse janë të përzier në katër shtete (Serbi, Kroaci, Bosnjë dhe Kosovë). Pra, kryediplomati Behgjet Pacolli, duhet ta kuptojë së bashku me gjithë të tjerët në Kroaci dhe në Bosnjë, se PËRBASHKËSIA  e shqiptarëve, e kroatëve dhe myslimanëve boshnjakë nuk është kurrfarë DËSHIRE, por vetëm IMPONIM, sepse ai që të therrë në fyt, të heqë kokën, të vrasë, të shfarosë, të shpërngulë, të grabitë, të djegë, të marrë shtëpinë dhe të marrë tokën, është  vetëm armik  dhe monstrum sikurse Hitleri etj.

 Kush do të pranonte që të bashkëjetonte me regjimin gjenocidal të Hitlerit apo të Slobodan Milosheviqit, vetëm ndonjë njeri i çmendur, askush tjetër.

 Si mund të bashkëjetohet me të tillët, të cilët qe 20 vjet as nuk denjojnë, të paktën të kërkojnë falje publike për 3 gjenocidet e kryera ndaj kroatëve, myslimanëve boshnjakë dhe ndaj shqiptarëve (1989-1999)?

Pra, në rastin konkret siç është shprehur kryediplomati i Kosovës, Behgjet Pacolli në një konferencë për masmedia në Nju-Jork, se gjoja “është duke parë tendencën  e bashkëjetesës së serbëve dhe të shqiptarëve”, e përgënjshtron edhe rasti konkret i malazezëve, të cilët në saje të REFERENDUMIT për pavarësinë e Malit të Zi, më 21 maj 2006, Kuvnedi   i Malit të Zi  shpalli Republikën e Pavarur të Malit të Zi(3.6.2006). Ky ishte argumenti më i qëndrueshëm dhe i justifikueshëm i shkëputjes së Malit të Zi nga  “Bashkësia Shtetërore Serbia dhe Mali i Zi (2003-2006).

Kjo ishte DËSHIRA E MALAZEZËVE, të cilët  botërisht  dëshmuan dhe deklaruan se bashkëjetesa me serbët nuk ishte DËSHIRË, por vetëm IMPONIM (edhe pse  Serbia nuk kishte kryer gjenocid ndaj malazezëve), secili në shtëpinë vet, të rrethuar  me “mezhda” ndërkufitare, JO me kufij administrativë të Jugosllavisë së Titos (1974).

Tëkurrja apo heqja e kufijve të Kosovës nënkupton shuarjen e shtetit të pavarur dhe sovran të saj !

-Kosova pa kufij nacionalë shtetërorë, do të thotë një “vetshërbim të madh”, ku hynë e dalin konsumatorë të ndryshëm, pa e pyetur askë. Mirëpo, shteti nuk është kurrfarë “vetëshërbimi”, POR  krijesë juridiko-politike-kushtetuese kombëtare dhe ndërkombëtare, që përbëhet nga një vend i caktur, që ka popullin, territoriin, kufijtë  dhe një qeveri sovrane që ushtron pushtetin e saj të pavarur nga çdo pushtet tjetër.  Këto janë atributet themelore të një shteti  në bazë të të cilave njihet si subjekt juridik i së drejtës ndërkombëtare.

Pra, në qoftë se cenohet  ndonjëri prej këtyre atributeve  të shtetit (vendi, territori, popullsia, qeveria, sovraniteti dhe pavarësia), atëherë nuk kemi të bëjmë me kurrfarë shteti të njëmendtë të Kosovës, por me anarkinë dhe me  shthurjen e sistemit të tij.

Vetëm nga politikanët dhe nga  diplomatët e Kosovës të rangut të Behgjet Pacollit, mund të dëgjosh dhe të lexosh deklarata, intervista dhe  opinione absurde dhe naive që nuk kanë kurrfarë “tavani”  logjik doktrinar e as praktik  qoftë politik, juridik apo diplomatik.

Ja,  mjafton ky shembull ilustures që konkretizon  paditurinë në sfondin e shkencave politike, juridike dhe diplomatike, kur është fjala për  shtetin dhe atributet e tij, siç janë në plan të kufijtë pa të cilët, asnjë shtet në botë nuk mund të jetë shtet nëse nuk ka të përcaktuar kufijtë e tij shtetërorë.

Prandaj, as Kosova nuk mund të jetë kurrë shtet i mirëfilltë nëse nuk do të ketë kufjtë e caktuar shtetërorë me vendet fqinje siç është edhe Serbia, e cila për shkak të ambicieve dhe të pretendimeve të saj territoriale kolonialiste dhe hegjemoniste nuk po pranon  tërheqen e  vijës së demarkacionit mes Serbisë dhe Kosovës, sepse sipas Kushtetutës së saj të vitit 2006, Kosovën e konsideron si pjesë të territorit integral të Serbisë, JO pse serbët dëshirojnë të bashkëjetojnë me shqiptarët, por, pse e duan Kosovën  JO shqiptarët, të cilët duan t’i shtypin, t’i shfrytëzojnë egërisht dhe t’i shfarosin, duke i mbajtur në varësinë e sundimit  shekullor të kolonializmit gjenocidal (1912-1999). Kjo është “tendenca” dhe qëllimi i fundit i politikës dhe i diplomacisë kolonialiste dhe hegjemoniste të Beogradi zyrtar ndaj Kosovës shqiptare. Ky është “kuptimi” dhe “jusitifikimi” i Kosovës pa tërherqjen e vijës së demarkacionit kufitar ndaj Serbisë.