Zoti i faltë krimet e treshes Meta-Rama-Berisha

Edi Oga

Nga Edi Oga ekskluzivisht për newsbomb.al

Pas një dite të lodhshme, më kaploi gjumi si i vdekur dhe më doli “mjekërbardhi” në ëndërr:

  • Do luajmë lojën e kullës! – urdhëroi. (Zoti mo!)
  • Aman o burrë se jam i vdekur për gjumë! (Nuk iu binda Zotit?!)
  • Do luash se të zgjova!

Qejfprishur pranova. “Më mirë të fle dhe të luaj, sesa të zgjohem e të lodhem”, i thashë vetes. Pastaj, a ka burrë nëne të merret me Zotin kur ai e ka ndarë mendjen të zbavitet me ne?!

  • Atëherë, në majë të një kulle të lartë je ti, Berisha, Meta dhe Rama. Duhet të hedhësh njërin prej tyre që të shpëtosh veten!

Gjithmonë e kam urryer këtë lojë! U mendova pak dhe e pyes Zotin:

  • Pse ke zgjedhur vetëm këta për të hedhur?! Këto kohët e fundit janë edhe nja dy të tjerë që…
  • Kjo nuk është lojë për gra dhe fëmijë!
  • Edhe kur ata janë të poshtër njësoj si këta të tjerët?!

Ai nuk u përgjigj. Kishte të gjithë të drejtën e Zotit ta bënte këtë.

Rashë në mendime.

Po të hedh Berishën, do vinte shpejt koha që Zoti të më kërkonte të luaja përsëri këtë lojë të mallkuar. Ai është i moshuar. Ka s’ka edhe 25 vite jetë përpara. Aq më tepër që vetëm ai u vjen hakut këtyre të dyve, edhe tani që nuk e kontrollon veten si më përpara! Berishën Jo!

Po të hidhja Ramën, do shpëtonte vendi nga çmenduria, por do të mbetej në dorë të hajnisë dhe pabesisë! Ramën Jo!

Po të hidhja Metën, ata të dy që do mbesnin do të vazhdonin të kacafyteshin më keq akoma, edhe për pjesën që u hante ky. Metën Jo!

  • O Zot i Madh! A bëhet të mos hedh asnjërin?
  • Njërin do ta hedhësh se s’bën! Përndryshe do hidhesh vetë!

Situata u bë e padurueshme për mua! Koka po më merrte flakë nga nxehtësia e pavendosmërisë. Dikur Zoti filloi të numërojë mbrapsht:

  • 3…2…1…Vendos tani!!!

Ashtu siç isha iu sula Berishës dhe e spostova tek bedenat! Megjithëse plak, e donte kaq shumë jetën sa më çorri më bëri gjak gjithandej. Pastaj kapa Ramën dhe e shtyva. Qante si fëmijë dhe më lutej të mos e bëja se kishte frikë nga vdekja. Kur iu var trupi dhe po binte, më shkuli një krah dhe e mori me vete! Në fund rrëmbeva Metën. Edhe ai rezistoi. Përpara sesa ta lëshoj, ndjeva se më futi një dorë në xhep dhe gishtat e tjetrës në sy. Kur e hodha, kuptova se më kishte nxjerrë sytë dhe më kishte vjedhur portofolin. Kur kishin rënë të tre, u dëgjua një e qeshur e zgjatur dhe cinike.

  • Ky që qesh, është Djalli?
  • Jo,ky është Lali… Loja anulohet. Do fillosh nga e para.

Kthej kokën dhe shoh ata të tre që hodha. Si kokrra molle, të tre. Kurse unë isha i gjakosur, i gjymtuar, i qorruar dhe pa lekë në xhep…

Aty më doli gjumi! Për fat isha mirë. Mirë ishin edhe ata “në majë të kullës”, që i paçim sa malet dhe marrshin nga ditët e njëri-tjetrit!