Lulzim Basha dhe Edi Rama drejt një marrëveshje politike. Kush do vrasi kë…?

Kryetari i PD-së, Lulzim Basha po mban një takim me kryetaren e LSI-së Monika Kryemadhi. Këtë herë takimi po mbahet në selinë e LSI-së, duke u dhënë zërave më shumë forcë se opozita dhe qeveria socialiste po hapin kanalet e nëndheshme për një marrëveshje. 18 maji po afrohet dalngadalë dhe gjithë lëvizjet të çojnë aty, tek kthinat e politikës. 

Ngjashëm me majin e 2017-s opozita kërkon largimin e kryeministrit dhe shtyrjen e zgjedhjeve që do t’i përgatisë një qeveri kujdestare. Kjo ka krijuar përshtypjen se një mediacion ndërkombëtar apo një marrëveshje e aktorëve vendas mund të jetë një nga opsionet e zgjidhjes së krizës. Në kushtet kur faktori ndërkombëtar nuk ka dërguar deri tani asnjë zyrtar të kalibrit të McAllister apo Hoyt Yee dhe për më shumë e ka deklaruar se as nuk ka, e as do të ofrojë ndonjë çelës magjik për ngërçin shqiptar, përpjekja e “të vegjëlve” që i apeluan Metës tryezën e negociatave është më mirë se hiçi dhe mund të shërbente si fillim i vendosjes së komunikimit mes dy kampeve politike. Është mirë që të konsumohet edhe kjo fazë e krizës për të parë çfarë mbetet më tej.

Por Mediu, Dule, Ndoka, Shehi dhe Duka në fund të ditës dihet që nuk kanë gjë në dorë për të bindur Bashën dhe Ramën që të ulen së bashku dhe aq më tepër që ky i fundit të pranojë largimin e vet si kryeministër dhe të japë dakordësinë për zgjedhje të parakohshme. Nga Berlini dje, kryeministri ruajti të njëjtin pozicion refuzues për marrëveshje me opozitën, kur tha se “kemi qenë dhe jemi gjithnjë të gatshëm për dialog, por asnjëherë nuk do të negociojmë Kushtetutën dhe ligjet e Shqipërisë. Boll më me zgjidhje ekstra që na kanë kthyer në po të njëjtat probleme ekstra”.

Pa risi ishte edhe Basha nga Farka. “Nuk ka asnjë çedim, asnjë hap prapa. Largimi i Edi Ramës është i panegociueshëm dhe për t’i hapur rrugë dialogut politik dhe qeverisë kalimtare”, tha kreu i PD-së, i cili po i drejtohet protestës së 11 majit me merakun që të demonstrojë se numri i pjesëmarrësve të jetë më i madh se 13 prilli.

Nga ana tjetër, Meta si politikan me përvojë e di mjaft mirë se tryeza me Ramën dhe Bashën s’mund të jetë thjesht një lëvizje mediatike pa përfundim konkret, siç i ndodhi paraardhësit të tij.

Ai do të angazhohej në një ndërmarrje të tillë nëse nga kontaktet me të dyja palët do të nuhaste se diçka mund të arrihej, sikurse nuk do t’i shkonte pas idesë së partive të vogla duke e ditur që në fillim se do të dështonte. Megjithëse tha se duhet reflektim për të mos vazhduar askush nga pozitat e “të fortit” pikërisht atje, në tehun e buzës së greminës, presidenti e bëri të qartë se instrumentet kushtetuese në duart e tij mungojnë. Duke treguar përpjekjet që ka bërë gjatë kësaj kohë ai tha se “… Nuk shikoj arsye për t’i mediatizuar, sepse nuk dëshiroj pritshmëri të mëdha nga angazhimi i presidentit, për shkak edhe të mungesës së instrumenteve kushtetuese të presidentit për të parandaluar apo për të dekurajuar një situatë të tillë, jo vetëm përmes mesazheve apo veprimeve të tij”. Vështirësia e Metës për një tryezë politike shtohet po të kemi parasysh edhe përplasjet e forta të tij kohët e fundit me kryeministrin, të cilat e bëjnë këtë të fundit që mos ta shohë Metën si president mbi palët.