Po rojet, kush i ruan

Reldar Dedaj

Drejtimin e Këshillit të Lartë të Prokurorisë e mori Gent Ibrahimi, ekspert i nivelit të lartë për reformën, por edhe një emër i anatemuar për lidhje të forta me Partinë Socialiste. Për të thuhet se është një nga emrat garant që premton spastrimin e sistemit, brenda të cilit janë dosjet e padrejtësisë, të palosura njëra mbi tjetrën në 28 vite, duke krijuar kështu një sistem të ndërthurur korrupsioni e influencash ndërmjet politikës dhe sistemit të drejtësisë.

Zgjedhja e tij në krye të KLP-së, institucionit që emëron dhe shkarkon prokurorët në të gjithë Shqipërinë, qëlloi të ishte për të në kohën dhe vendin e duhur. Ibrahimi ka qenë një nga ekspertët e nivelit të lartë të mazhorancës për reformën në drejtësi, i cili ka mohuar çdo lidhje me socialistët, duke i hapur rrugë zgjedhjes së tij në krye të këtij institucioni, përvojës profesionale dhe shkollimit.

Ai është pedagog i së Drejtës Administrative dhe një jurist i njohur, madje edhe i lakuar në publik, për shkak se disa herë është propozuar si përfaqësues i Shqipërisë në Gjykatën e të Drejtave të Njeriut në Strasburg, por nuk ia ka dalë të zgjidhet. Megjithatë, edhe pse u refuzua tri herë nga Strasburgu, ai arriti të ngjitet në krye të piramidës së prokurorëve në vendin e tij.

I cilësuar si një jurist që ka punuar për Sorosin, por edhe për lidhje të ngushta me PS-në, Gent Ibrahimi ka deklaruar se është e vërtetë se ka punuar për të dhe mbi të gjitha për një fakt të tillë ndihet shumë krenar, ndërsa afërsinë e tij me socialistët e ka mohuar në mënyrë kategorike, duke e konsideruar një ide që qarkullon me këmbëngulje, por që nuk është e vërtetë.

Për institucionin e ri që ai drejton ka pasur akuza se duke marrë në kontroll shumicën e KLP-së, Arta Marku ka realizuar dy goditje, një në favor të saj dhe një për llogari të PS-së. Megjithatë, për një ide të tillë Ibrahimi nuk ka shfaqur ndonjë mendim të qartë, duke u mjaftuar me përgjigjen se nuk i njeh anëtarët e KLP-së, pasi janë njohje të reja. Ndërsa në lidhje me ecurinë e institucionit që drejton, është shprehur se gjithçka po funksionon normalisht dhe me ata njerëz është marrë vesh për gjithçka.

“Unë nuk e di nëse ndonjëri prej tyre ka simpati apo antipati për kandidat të mundshëm. Jemi njerëz dhe mund të kemi edhe qasje të tilla te rastet konkrete, por për sa kohë që proceset për identifikimin e kandidatëve dhe për përzgjedhjen e tyre finale bëhen kritere objektive, simpatitë dhe antipatitë kanë aq vlerë sa mund të ketë fjala”, tha ai.

Detyra e parë e KLP-së ishte hapja e garës për Prokuror të Përgjithshëm me mandat 7-vjeçar, detyrë që po ushtrohet përkohësisht nga Arta Marku. Kjo e fundit, dorëzoi kandidaturën e saj për kryeprokurore dhe ndoshta mund të rikonfirmohet në këtë post. Por sa besueshmëri jep imazhi i saj në drejtësinë e re? Megjithatë gjasat janë, edhe pse të vogla, që Arta Marku të jetë fryti i parë i procesit të elitës aktuale në drejtësinë e re.

Drejtësia e re, ka mbetur rrugës?

Nëse reforma në drejtësi do të funksionojë ashtu siç është propaganduar për pesë vite, nëse presidenti, kryeministri, ministri, deputeti, presidenti, krimineli, biznesmeni e qytetarët do të jenë të barabartë para ligjit, logjikisht pritet që në fund të këtij procesi, shumica e pjesëtarëve të elitës, politike apo gjyqësore, do të jenë dënuar. Sepse historia na tregon se shumë procese gjyqësore ku janë implikuar në korrupsion politika dhe gjyqësori, kanë mbetur pa fajtor.

Mirëpo, sinjalet e marra deri më tani, me emërimet politike, me emërimet e njerëzve servil, po na tregojnë se edhe për nesër shpresa po shuhet dita-ditës dhe kurrë nuk kemi të bëjmë me atë propagandën e madhe të një drejtësie të rilindur që do të çlirohet nga kthetrat e korrupsionit të politikës.

Njerëz që shesin Hënën

Mund të thuhet se ky lloj njeriu ka perënduar prej kohësh, thuajse në të gjithë botën. Jo se kanë perënduar mitomanët dhe manipulatorët që tentojnë të shesin edhe hënën, por nuk ekziston më kategoria njerëzore që mund t’u besojë. Në Tiranë ka qenë një njeri që një herë në muaj shiste Kullën e Sahatit në qendër të Tiranës. Tani janë shtuar edhe shumë të tjerë, janë këta të reformës në drejtësi. Veç ndryshe nga ky i sahatit që e shiste një herë në muaj, këta po na e shesin çdo ditë. Ndërsa në botën e hapur njeriu që shet Hënën u shfaq para disa vitesh në një dokumentar të titulluar “Lunarcy” i autorit Simon Ennis, i cili u shfaq për herë të parë në Southwest Film Festival.

Emri i njeriut që shet Hënën, sipas autorit të dokumentarit, është Denis M. Hope, 65 vjeç nga Gardnerville, Nev. Subjekti i dokumentarit tregon se njeriu që shet Hënën beson se ka lidhje me jashtëtokësorët dhe shitja e ca tokave në Hënë është një biznes i tij. Për tri dekada ky njeri ka bërë biznes të madh me shitje tokash në hapësirë, si në Hënë dhe Mars. Natyrisht, me përmasa shumë më primitive, por edhe në Tiranë një njeri shiste Kullën e Sahatit. Shitja e Hënës dhe shitja e Kullës së Sahatit tashmë kanë marrë ngarkesa pezhorative në fjalorin e përditshëm.

Rreth nesh, sidomos, dhe veçanërisht tani kur po i avitemi fushatës elektorale e hasim shumë afër “shtijen e Hënës”. Sigurisht, asnjëri nuk guxon të dalë në shesh dhe të thotë kam ca prona në Hënë a në Mars… kush do t’i blejë? Kjo kohë ka perënduar dhe njeriu nuk është më në një nivel aq të ulët sa të besojë deri këtu. Por këta që “shesin Hënën” besojnë se mund ta bëjnë të bardhën të zezë dhe e kundërta.

Shikoni se çfarë thonë këta që besojnë te reforma në drejtësi. Ata mendojnë se kjo reformë nuk do të agojë si dielli, që agon çdo ditë dhe ku të gjithë e shohin, por thonë se është një proces dhe si i tillë do të zgjasë. Por po lind dhe do të zërë vend drejtësia e re në Shqipëri. Është e konceptuar për të goditur korrupsionin në sferat e larta përgjatë shumë viteve dhe me produktin që do të ketë do të bëjë të mundur që drejtësia të themelohet si drejtësi e pavarur ndoshta njëherë e përgjithmonë në Shqipëri dhe do shëndoshë sistemin politik. Sipas promovuesve të saj do të mendohen gjatë ata drejtues që do të vijnë kur t’u shkojë ndërmend se mund të pasurohen ose mund të vënë dorë në pasurinë e taksapaguesve dhe të vendit të tyre.

Por cilët janë ata politikanë a njerëz të drejtësisë që kanë bërë korrupsion, cilët janë ata që patën lidhje me krimin, cilët janë ata që shkaktuan viktima për shkak të korrupsionit, cilët janë ata që kanë çuar kriminelë në parlament? Vallë ku do t’i gjejë SPAK-u e BKH-ja autorët e këtyre krimeve mbi drejtësinë, sepse dy palët në politikë nuk janë të frikësuar, nuk e shohin veten fajtorë.

Është një reformë që, nëse zbatohet, do të shënonte fundin e kësaj elite. Por sa e gatshme është kjo elitë të vulosë rënien e saj?! Duket kaq naive të besosh apo të supozosh se një fuqi politike thellësisht e korruptuar, do të heqë dorë nga kontrolli mbi sistemin e drejtësisë, se është gati të krijojë një drejtësi të pastër e të pavarur. /Gazeta Liberale