Në Zvicër ndërroi jetë gazetari, publicisti e politikologu shqiptar Dr. Llukman Halili

Llukman Halili u lind në vitin 1956 në fshatin Tërrnovc të Bujanovcit ku e kreu shkollën fillore, pastaj shkollën e mesme e mbaroi në Bujanovc dhe fitoi bursën për studime në degën e shkencave politike pranë Universitetit të  Zagrebit në Kroaci. Atje mbaroi studimet dhe më vonë vazhdoi edhe me ato postiplomike në marrëdhënjet ndërkombëtare.

Llukman Halili punoi për RTP-në që nga viti 1985, ai ishte correspondent në Poloni, Bullgari, Palestinë, (Cambodia) Kamboxhia të Azisë,  Timioar (Timishvar të Rumanisë) ku ishte një ndër korrespondentët kryesor në kohën kur u rrëzua Çaushesku si dhe në Shqipëri ku ishte gazetari i parë shqiptar nga Kosova i cili e intervistoi sekretarin e përgjithshëm të OKB-së Javier Peres de Cuellar. Poashtu, kishte intervistuar Nanë Terezën dhe presidentin Ramiz Alia.

Që nga mbyllja e RTP-së, Halili kishte punuar për agjencinë e lajmeve të Kroacisë HINA duke i mbuluar ngjarjet në Shqipëri dhe Kosovë. Gjatë viteve 80’ kishte qenë asistent profesor në Universitetin e Warshavës në Poloni.

Që nga viti 1994, Llukman Halili u vendos në Zvicër bashkë me gruan dhe dy fëmijët e tij Doresën dhe Daorsin. Më vonë i lindi edhe vajza tjetër Arta në Zvicër. Ata jetonin në qytetin Bremgarten të kantonit Aargau ku u rriten dhe u shkolluan fëmijët e tyre.

Gjatë qëndrimit në Zvicër, Llukman Halili punoi edhe për mediet shqiptare që botoheshin në atë shtet ku kohën më të madhe e kaloi si redaktor i gazetës “Bota Sot”.

Në vitin 2013, Llukman Halili mbrojti doktoraturën në universitetin e Zarës në Kroaci me temën:”Lëvizja e Dhjetorit 1990 në Shqipëri”. Ai në temën e tij kishte ardhur në përfundim se lëvizja e dhjetorit në Shqipëri ishte organizuar pa ndonjë disident por si një përgjigje e kohës për nevojën e ndryshimit të sistemit siq po ndodhte në tërë Evropën Lindore.

Llukman Halili apo Lluki siq e thërrisnim ne shokët dhe familja e tij ishte shok i mirë, mësues i mirë dhe këshillues i sinçertë. Kam pasur fatin të bashkëpunoj me të që nga viti 1990 dhe këshillat e tij më kanë ndihmuar në shumë raste.

Llukmani me fëjët e tij Doresën dhe Daorsin në New York/2007

Llukmani me fëjët e tij Doresën dhe Daorsin në New York/2007

Ai erdhi katër here për vizitë në New York. Herën e dytë dhe të tretë qëndroi tek unë dhe u çmallëm duke biseduar për disa ditë me radhë. Ai kishte një përvojë të pakrahasueshme.

Duke e vërejtur se une e Lluki nuk kishim vetëm raporte kolegiale por edhe vëllazërore, shumë njerëz që rrezikoheshin gjatë hulumtimeve të mia e lusnin Llukin që të ndërhynte tek unë. Ai kurrë nuk më bëri presion për ndokënd por e gjente mundësinë të më bindte se nëse i lë për më vonë disa emra mund të jetë më mirë dhe mund të jem më i besueshëm në faktet e gjetura. Duke iu falënderuar Llukman Halilit, kam arritur që ta zbërtheja të fshehtën e ekzistimit të  rrjetit të grupit të UDB-së që kishte vepruar në SHBA që nga vitet e 70’ të shekullit të kaluar.

I jam mirënjohës për mësimet që m’i ka dhënë dhe për bukën që e kam ngrënë me mijëra here në banesën e tij në Bremgarten. Lluki na la me një plagë të rëndë sepse u largua shumë herët por në të njëjtën kohë na la neve që e njohëm të jetojmë me krenarinë e përjetshme që kishim fat të bashkëpunonim me të.

Ai u largua nga kjo jetë duke lënë pas vetes një familje të shkëlqyer dhe një bagazh të madh të studimeve dhe analizave në fushën e shkencave politike dhe gazetarisë. Ai ishte një gazetar i guximshëm, korrekt dhe tejet largpamës.

Lotët janë pak për Llukin që e donim shumë, ndoshta kujtimi për të na bën të besojmë ndonjëhere se ai ende është i gjallë.

Lamtumirë Lluki!

 

Me pikëllim të thellë,

Shoku, bashkëpunëtori e vëllau Qazim Doda, New York