A doni ta shkatërroni PD-në?! Mos u lodhni, ua them unë si shkatërrohet

Nuk mjafton të financoni njerëz të infiltruar që vetëm trupin e kanë tek PD-ja, kurse shpirtin e kanë lanë diku peng, të mbyllun me çelës, në ndonjë kasafortë apo raft.

Nuk mjafton as të financoni qëllimisht personazhe qesharake të cilët duke u bërë fytyrat publike të PD-së, me idiotsinë që transmetojnë, demoralizojnë “bërthamën e ushtrisë”, senturionin shtyllë të Partisë Demokratike. Ata që nuk ikin kurrë dhe luftojnë gjithmonë.

Nuk mjafton asgjë e tillë, sepse PD nuk është çështje e një njeriu. Minumumi është çështje e një grupi të betuarish dhe maksimumi, është çështje e çdo shqiptari që e njeh historinë e vendit të tij; që i ka mendtë në kokë (jo në anën e kundërt të kokës) dhe, dëshiron që në Shqipëri të ketë një forcë që ta parandalojë restaurimin e pushtetit të Bllokut.

Ndaj sado ta infektoni, sado të përpiqeni t’ia hidhnin lakun në qafë, nuk do të mund t’ia arrini qëllimit, se si shkruan poeti Theodisis Pieridis: “Cilët janë ata, që mendojnë se laku i tyre, mundet të nxerë fytin e një populli të tërë..?”. Pra nuk ka lak që mundet ta rrethojë një fyt aq të gjerë sa të demokratëve bashkë.

Mund të ngadhënjeni përkohësisht, t’i demoralizoni njerëzit përkohësishit, t’i bëni të mendojnë të largohen nga PD-ja por, jo. Nuk ka për të ndodhur. Prapë nuk do të largohemi, prapë do të rrimë, prapë do të marrim zemër e do të vijë dita e re; se demokratët nuk kanë ndërmend t’ua lërë ju një investim që e kanë krijuar me zemër, me net pa gjumë dhe e kanë mbrojtur me jetën e rrezikuar e deri me gjakun e të afërmve.

Ndaj e vetmja mënyrë për ta shkatërruar PD-në, është që këto senturione ushtarësh demokratë, t’i lajmëroni tinzisht për tu mbledhur, në çdo qytet, në të njejtën kohë, t’iu zini prita e t’i vrisni.
Vetëm kështu arrihet shkatërrimi – se për sa të ketë ende ndonjë shqiptar që i ka dy gram krenari e dinjitet, nuk keni për t’ia arritur.

Por edhe po e bëtë ketë, kujdes, se mund të përsëritet historia e centuriunit romak në Pikardi, që edhe pse u masakrua, disa shpëtuan. Ecën, në shi, në borë, me këmbë të thyera, pa ujë, pa bukë, pa asgjë, disa vdiqën por, disa arritën e shkuan tek komanda e tyre. E edhe pse tek komanda gjetën tradhëti e deshën t’i vrisnin që të mos kishte dëshmitarë për çfarë kishte ndodhur, prapë njëri arriti të shpëtojë.

Nuk është militantizëm ky, as manifest kopeje, se i kemi mendtë në kokë. Kjo është shkëndijë e shpirtrave të atyre njerëzve që i lëndon kjo shfaqje e ndyrë e resataurimit. E njerëzve që nuk munden ta pranojnë zgjedhën. E njerëzve që e duan PD-në djathtas, anti-komuniste, nacionaliste, që lufton për liritë kushtetuese të shqiptarëve; që shqiptarët të kenë para, pasuri, mundësi shkollimi e suksesi. Eshtë shkëndijë e demokratëve që nuk duan PD të infektuar nga era e gojës së atyre që për 50 vjet na i kanë mohuar ato çka përmenda.

Ndaj ose na vritni të gjithëve, ose jeni të humbur, se skeni për të arritur t’na demoralizoni. Se ne demokratëve mund t’na merrni postet por kurrë zemrën. Mund t’na merrni protagonizmin por kurrë dinjitetin, mund t’na hiqni mundësinë por kurrë guximin e nervin. E si thonë persianët :”Çdo natë e errët e ka mbarimin e shndritshëm”. Natën e keni sjellë ju, kurse mëngjesi do të vijë shpejt./Indrid Vokshi