Lamtumirë Gilman Bakalli, mesazhi i Gjurajt: Ti i jepje fjalës kuptim

TONIN GJURAJ

Gilman, Zoti e mbajti premtimin me ty! Ti vetë, ndërsa flisje për vdekjen, kërkoje që ajo të vinte “sa hap e mbyll sytë”. Ashtu ndodhi! Kjo është një fjalë e shkurtër që nuk kisha dashur ta lexoja kurrë, aq më tepër që ishte shumë herët për t’u ndarë nga kjo botë, miku ynë i shtrenjtë, profesor Bakalli.

Por ne nuk kemi fuqi mbi ligjet e jetës dhe sot duhet të kemi forcë për të përballuar trishtimin që hodhi mbi ne lajmi i kobshëm për ndarjen tënde nga jeta. Ju ishit miku ynë më i ngushtë për rreth një dekadë. Ju ishit ADN e UET.

Kemi qenë prezentë në jetët e njëri-tjetrit në momente të lumtura e të trishta për gjithë këto kohë. Na bashkonte Shkodra, librat, UET, jeta universitare e të dyve, politika, edhe pse nuk ndanim të njëjtat opinione.

Askush si ju Gilman nuk i jetoi me aq intensitet vitet e jetës. Të shikonim në auditoret e universitetit mes studentëve, me çantë shpine rrugëve të qytetit, duke i dhënë biçikletës dhe lexonim shpesh në gazetë shkrimet e tua brilante. Ti ishe mjeshtër i komunikimit, i jepje fjalës kuptim e qëllim.

Të dëgjonim në debatet televizive me një gjuhë elokuente dhe mendime shpotitëse. Ky ishe ti Gilman, që do të na mungojë të gjithëve, por mbi të gjitha do t’i mungosh familjes tënde të mrekullueshme. Irena, Nancy dhe Deborah do të ndihen gjithmonë krenare me ty, për njeriun më të shtrenjtë.

Jam i sigurt Gilman se ti do jesh këshilltari më i pazëvendësueshëm për dy vajzat e tua, të cilat i ke rritur me shumë dashuri. Ndonëse nuk e besoj, miku ynë, se prej nesër ti nuk do të jesh më fizikisht mes nesh në UET, në auditor me studentët, në mbledhjet rutinë, në kafen e mëngjesit mes kolegësh e kudo ku ke lënë gjurmë.

Jam i bindur se për aq shumë sa na ke dhënë në gjithë këto vite, ke zënë vend përjetësisht në mendjet dhe zemrat tona. Një intelektual dhe mik i mirë siç ishe ti, është një model për t’u ndjekur nga ne.

Çfarëdo që të bëjmë ne një ditë si kjo, do të ishte e pamjaftueshme për të të nderuar, për aq shumë që na ke dhënë për gjithë këto vite. E unë, miku im, ndoshta e kam më të vështirë se kushdo tjetër të gjej fjalët e duhura për ty.

Prandaj nuk dua të zgjatem më tej duke thurur zinxhirë lëvdatash siç bëhet në kësi rastesh, sepse ty kjo s’do të të pëlqente kurrë. Zoti të mori më vete në një banesë tjetër.

Zakoni e do që të themi lamtumirë, ndonëse nuk ka sesi kjo të jetë një ndarje e përhershme, sepse ti Gilman do të jesh gjithnjë mes nesh.

Çdo ngushëllim do të ishte fare i vogël për një humbje kaq të madhe!

Shpirti yt u prehtë në paqe! Lamtumirë, miku ynë!

*Mesazhi i mikut dhe rektorit të UET në ceremoninë mortore