Frika dhe arti i Kryeministrit tim – Nga Denion Meidani

Kryeministri ftoi në përurimin e makabritetit komunist të radhës përfaqësuesit e diasporës shumica e të cilëve, në mos të gjithë, në kohën kur janë larguar nga Shqipëria kanë pasur nga një bunker a tunel të vërtetë në oborr e lagje.

E para, mendoj se këto tunele sa në kryeqytet e jashtë tij, si dhe ato shtëpizat me gjethe që ndërkohë presin vetëm buldozerin e radhës për t’u kthyer në një tjetër qiell gërvishtës oligarkësh klientelistë, nuk kanë asnjë vlerë historike.

Ato thjesht po përdoren si pjesë e artit bizare të kryeministrit tonë. Edhe gazetat më prestigjioze dikur i bënin jehonë bunkerëve të shumtë ku do të strehohej e të luftonte populli apo atyre që janë përdorur si shtëpiza nga mjerimi.

Por jo atyre ku do të duhej të strehohej e fshihej udhëheqja komuniste!

E dyta, mendoj se kryeministri ynë, i frikësuar nga mëria popullore e sidomos ajo e ish të përndjekurve, i përdori përfaqësuesit e diasporës si mburojë njerëzore e morale.

Ky është, pra, arti i kryeministrit tonë i mbushur me çudira, deformime dhe llangosur me bojëra, por gjithmonë i ndërthurur me dyshime, frikë e pasiguri.