Salcë “arrabiata” në çorbën qeveritare

Nga Mark Marku

Gjesti i Mirela Rukos, studentes që sulmoi me salcë në një takim publik me studentë ministren e Arsimit, zonjën Lindita Nikolla, ka shkaktuar me të drejtë reagimin e opinionit publik, reagim që është përcjellë me bujë të madhe në mediat tradicionale dhe rrjetet sociale.

Në pamje të parë, skena ishte më së paku e sikletshme dhe mendoj se askush, sado pakënaqësi të ketë ndaj qeverisë shqiptare dhe anëtarëve të saj, nuk është ndjerë mirë teksa ka parë një skenë të tillë. Përtej emocionalitetit dhe spektalorizimit mediatik të këtij akti, më shqetësues është përsëritja e ngjarjeve të tilla.

Një ditë më parë mediat raportuan se një cigareshitës kishte plagosur me armë një punonjës të Policisë Bashkiake gjatë një konflikti për shkak aktivitetit “të paligjshëm” tregtar që ky i fundit ushtronte në rrugët e Tiranës. Po, përmes mediave kemi parë tregtarët e duhanit në Shkodër të përlesheshin me policinë, e cila u kishte konfiskuar mallin që shitej në mënyrë të paligjshme.

Shefi i tyre për t’u mbrojtur nga tërbimi i “kontrabandistëve të duhanit”, nxori armën ndërkohë që një tregtar që sapo ishte përleshur me një polic u shpreh para kamerave: “Këta konfiskojnë duhanin tonë ndërkohë që hashashi kultivohet dhe qarkullon pa asnjë pengesë në katër anët e Shqipërisë”. Enumeracioni i rasteve të tilla është i pafundmë: projekti i Grand Kafesë te parku i liqenit artificial, riciklimi i mbetjeve, plehrat në Fier. Të gjitha kanë një tregues të përbashkët: arrogancën e veprimeve qeveritare.

Qeveria shqiptare dhe kryeministri Rama ose nuk po e kupton se shoqëria shqiptare po shndërrohet në një vullkan pakënaqësie, ose e kupton dhe ka gjetur si zgjidhje shpërfilljen, presionin, arrogancën dhe talljen e një shoqërie të pakënaqur.

Në mënyrë të përsëritur ajo tregon as seriozitetin minimal për t’i kuptuar problemet e shoqërisë, përkundrazi ka adaptuar një qasje aventuriere: rritje e presionit dhe kontrollit mbi të gjitha strukturat dhe institucionet, propagandë e shfrenuar dhe fyese për këdo që jeton në këtë realitet mizerabël, fyerje ose blerje e mediave, intimidim i botës universitare dhe përqeshje e rezistencës së tyre, tallje e opozitës, bezdisje e aleatëve, përjashtim dhe denigrim i kritikëve brenda partisë, majmunizim i ministrave dhe deputetëve, shkurt, gjithçka që nuk duhet të bëjë një qeveri me një vend me kaq probleme sa ç’është Shqipëria që edhe sikur të kishte qeverisjen më të përgjegjshme dhe më pak arrogante, prapëseprapë do të duhej të jetonte përditë me rrezikun e shpërthimit dhe kaosit.

Në këtë kuptim gjesti i studentes Mirela Ruko dhe gjeste të tjera si këto duhen parë si shenja të një shpërthimi të mundshëm të shoqërisë shqiptare. Si përgjigje logjike me dhunë ndaj dhunës dhe talljes sistematike që Rama dhe qeveria e tyre u bën qytetarëve. Kishte reagime njerëzore për dhunimin e ministres Nikolla, si njeri, si grua.

Po a nuk janë njerëz qytetarët shqiptarë që dhunohen në masë dhe sistematikisht prej qeverisë? A nuk po dhunohen në mënyrë sistematike pedagogët dhe studentët shqiptarë prej më se tre vjetësh? Prej më se tre vjetësh profesorët e universiteteve publike dhe studentët me organet e tyre përfaqësuese si këshilla fakultetesh, senate, me shoqata studentësh dhe forume universitare kundërshtojnë reformën e arsimit të lartë. E kanë kundërshtuar me ide, me alternativa, me peticione.

E kanë kundërshtuar me mjete tërësisht demokratike. Përgjigjja ka qenë: shpërfillje, dhunë dhe tallje. Tashmë që ligji po i jep pasojat e saj në jetën universitare (dhe studentët i ndiejnë të parët pasojat), ata të dëshpëruar shpërthejnë në akte simbolike dhune kundër kryeministrit me vezë, pastaj kundër ministres me salcë e kështu me radhë.

Se sa jo serioz dhe arrogant është kryeministri u pa edhe fill pas incidentit në bisedat që bënte me Pandeli Majkon teksa pa reflektuar aspak për atë që kishte ndodhur (të paktën me ministren e tij), i tregonin njëri-tjetrit batuta me verë e hashash duke fyer jo vetëm studentët halleshumë që ishin mbledhur aty, por këdo që pretendon një minimum serioziteti nga ata që i qeverisin.

Për këtë arsye do të ishte më në dobi të vendit që para se të ngrihemi kundër një studenteje të revoltuar dhe ta vëmë atë në kandarin e opinionit publik, të gjejmë forma të rezistencës paqësore dhe të aksionit qytetar që e detyron qeverinë ta ndalë provokimin e popullit të tij përditë, paprerë, prej një kryeministri karagjoz, të paaftë, delirant dhe tashmë të rrezikshëm që bredh nëpër fshatra e qytete dhe që rri gjithë ditën në media duke shantazhuar, mashtruar e tallur qytetarët e tij.

Ministrja Nikolla duhet të jetë e ndërgjegjshme se katrahura, arroganca dhe tallja që shefi i tij u ka ofruar pedagogëve dhe studentëve mund të duartrokiten vetëm prej asaj pjese të korruptuar të botës universitare që i bëjnë dua kryeministrit, por se përtej tyre ka pedagogë dhe studentë që e përbuzin dhe e neverisin kryeministrin po aq sa ç’i përçmon dhe urren ai ata, dhe se e bëjnë atë përgjegjëse për gjithë këtë që ka ndodhur edhe pse nuk i hedhin salcë kur e takojnë.

Ministri Beqja duhet ta kuptojë se me reformën e tij në mjekësi deri tani ka “shëndoshur” vetëm klientët politikë të qeverisë. Të tjerët mund të vdesin pa pasur shansin t’i shijojnë frytet mrekullibërëse të reformës në mjekësi. Ministri Tahiri duhet t’i çarmatosë shqiptarët, por më parë kriminelët, para se të ndalojë kontrabandën e duhanit në Shkodër dhe cigareshitësit rrugëve, duhet të shkatërrojë kartelet e drogës.

Ministrja Kodheli duhet ta kontrollojë hapësirën ajrore dhe aeroportet jo vetëm nga sulmet e “armikut”, por edhe nga avionët “turistikë” të drogës. Ministri Klosi duhet ta dijë se të rinjtë shqiptarë mezi ç’presin të ikin nga ky vend dhe jo mezi ç’presin të duartrokasin kryeministrin shqiptar. Ministrja Ekonomi duhet ta kuptojë se brandy Rama nuk mund ta “çajë bllokadën” europiane të produkteve shqiptare.

Panariti duhet t’u mbushë mendjen bujqve shqiptarë se të mbjellësh domate dhe luleshtrydhe sjell më shumë përfitim se të mbjellësh kanabis. Kryeministri Rama duhet ta dijë se artisti që ka përfituar më shumë nga politikat kulturore të qeverisë së tij është vetë kryeministri Rama. Se sa ka përfituar kultura shqiptare nga zhgarravinat e tij do ta përcaktojë koha, e cila do të vazhdojë të rrjedhë edhe pa Ramën kryeministër./panorama