Rilindësi Rexhep Qosja nuk është Dobrica Qosiq, “ O kirenar, tebdil si barinj”

Shkruan: Prof. Dr. Mehdi Hyseni

Barometri diplomatik

*** Mosnjohja, shantazhi, përbuzja dhe mohimi i meritave dhe i vlerave të mirëfillta është paralajmërim i kobshëm për lirinë, për fatin dhe për ardhmërinë e një kombi.

*** Nuk është fajtor Akademiku Rexhep Qosja për të gjitha “huqet politike” (1990-2017), por kasta politike nepotiste dhe bajraktariste, që nuk bëri asgjë për pavarësimin dhe për sovranitetin e plotë të Kosovës dhe të ribashkimit të saj me Shqipërinë. Gjithashtu, nuk është e vërtetë se Rexhep Qosja ka kërkuar ndarjen e Kosovës Veriore. Përkundrazi, serbomadhi Dobrica Qosiq i Beogradit ka kërkuar dhe ka luftuar, jo më pak se 70, që Serbia ta ndante-copëtponte Kosovën nga Shqipëria Etnike. Kjo është e vërteta, mos i ndërroni tezat për hir të Dobrica Qosiqit dhe të miqve të tij shqipfolës.

Meqë ra fjala, edhe unë kam të drejtë të mos pajtohem me Profesorin Qosja (kjo është njerëzore dhe demokratike), por nuk kam kurrfarë të drejte morale e as njerëzore, që në vend të mospajtimit, apo të kritikës objektive dhe të qëndrueshme, ta ofendoj, ta shpif, ta etiketojë, ta cenoj dhe ta diskreditoj dinjitetin dhe integritetin e perosnalitetit të tij, ose ta njollos, ta përçmoj, ta keqinterpretoj dhe ta mohojë krjimtarinë shkencore, letrare artistike jetësore, të brumosur me vlera kulmore të diturisë dhe të përparimit në frymën kombëtare dhe patriotike të Rilindjes Kombëtare Shqiptare (XIX, XX).

Kush është ai psikopat dhe “derbeder”, që për hire të sëmura dhe për qëllime barabarike antishqiptare dhe antiqytetëruese, RILINDËSIN REXHEP QOSJA e ka krahasuar me “gexhën” serbomadh Dobrica Qosiq?!

Sa turp, sa mjerim, sa naivitet, sa injorancë dhe sa idiotësi, një Akademik shqiptar, ta krahasohet me Dobrica Qosiqin?! -Kjo do të thotë perversitet, amoralitet, pseudoshkencë dhe pseudopatriotizëm!

O TEMPORA O MORES!

O, të “mençurit” e botës, Rexhep Qosja nuk ishte shkaktar, që Serbia vrau e preu, masakroi , dhunoi dhe dogji mbi 12.000 mijë shqiptarë të të gjitha moshave, duke djegur Kosovën shkrum e hi me terror dhe me gjenocid, si dhe duke shpërngulur mbi 1 milion shqiptarë. Kjo tragjedi ndodhi për shkak të një politike të dështuar ( e vonuar, duke bërë sehir, si thonë, “prit mirë e heq keq” jo më pak se 10 vjet, duke ushqyer iluzione të shkreta se, Kosova do të çlirohej pa luftë. Ky ishte fataliteti i asaj politike të gabur, sepse margjinalizoi dhe bllokoi mobilizimin e kohshëm të faktorit ushtarak të rezistencës gjithëpopullore për luftën mbrojtëse kundër pushtuesit barbar serb), e cila në vend të strategjisë së rezistencës AKTIVE paqësore, kishte zgjedhur politikën e rezistencës PASIVE paqësore (1989-1999), e cila nuk pati përkrahjen e politikës, të diplomacisë dhe të ushtrisë së Republikës së Shqipërisë. Këta dy faktorë të brendshëm ishin fatalë dhe tragjikë ngase Serbia e Slobodan Milosheviqit, pa asnjë pengesë e ripushtoi Kosovën derisa doli në skenë UÇK-ja, lufta heroike e së cilës ndërkombëtarizoi çështjen e Kosovës (Konferenca e Rambujesë në të cilën mori pjesë edhe akademiku ynë Rexhep Qosja).

Pra, meritat kryesore për çlirimin dhe për pavarësimin e Kosovës i kanë UÇK-ja, NATO-ja dhe Amerika, jo as politika nënshtruese e Ibrahim Rugovës, (i cili pat shkelur Kushtetutën e Republikës së Kaçanikut, 7 shtator 1990), as politika tradhtuese dhe kapitulluese e Sali Berishës dhe e Fatos Nanos ndaj Serbisë, të cilët në këtë rast konkret patën shkelur Kushtetutën e Republikës së Shqipërisë, ku thuhet : “1. Republika e Shqipërisë mbron të drejtat kombëtare të popullit shqiptar që jeton jashtë kufijve të saj.” ( Neni 8, paragrafi 1 dhe pika 1 e Kushtetutës, 1998).

Dhashtë Zoti, që kurrë më, me dëshirë, të mos kthehemi në këtë “temë” të trishtë, që të bombardon besimin, të ndalë frymën, të ngrin mendjen dhe të pëlcet zemrën…

Qosja nuk është autor, promovues dhe mbështetës i Dialogut të Brukselit!

Rexhep Qosja nuk ka negociuar me përfaqësuesit e qeverisë së Serbisë, që Veriun e Kosovës t’ia falte Serbisë, por atë po e bëjnë presidenti Hashim Thaçi, kryeministri Isa Maustafa dhe ministrja Edita Tahiri (2011-2017).

Pra, fati i territorit verior të Kosovës është në duart e tandemit Hashim Thaçi dhe Isa Mustafa ( jo të Rexhep Qosjes, cili nuk ushtron asnjë funksion në pushtetin e Kosovës), të palës negociuese serbe të Beogradit dhe të Bashkimit Evropian (BE), si dhe të atyre që e kanë imponuar Dialogun e Brukselit.

Kështu që, nuk kemi asnjë arsye t’i frikësohemi “Propozimit për këmbimin e territorit verior të Kosovës me territrin e Preshevës dhe të Bujanocit”, të paraqitur për debat nga Rexhep Qosja.

Pavarësisht se si është “pritur në thikë” ky propozim nga armiqtë e Rexhep Qosjes, unë, as para disa vitesh nuk jam pajtur me të, nuk pajtohem edhe sot, sepse kam argumentet e mia. Mirëpo, as në ëndërr nuk më ka vajtur mendja , që për këtë propozim të dhënë, ta ofendoja dhe ta satanizoja Profesorin e nderuar dhe të shumëçmuar, Rexhep Qosja.

Propozimi i Qosjes për “këmbimin e territorit verior të Kosovës me territorin e tri komunave shqiptare nën Serbi (Preshevë, Bujanoc dhe Medvegjë” nuk përbën asnjë rrezik për Kosovën! – Nuk ka të bëjë as me turpin, as me tradhtinë e as me shitjen e territorit të Kosovës, por, thjesht është një thirrje transparente për debat politik dhe demokratik. Asgjë më shumë! Prandaj, askush nuk ka asnjë arsye, që t’i frikësohet një teze të tillë ngase askush nuk “ i ka vënë kapak”, e, për më tepër as nuk është në rrugën e jetësimit.

Prandaj, DEMOKRATIKE është, të pajtohesh a të mos pajtohesh me Propozimin e Qosjes (ky edhe është thelbi i demokracisë), JO ta ofendosh dhe ta krahasosh me akademikun e ndjerë, nacionalshovinistin serbomadh, Dobrica Qosiq, i cili (krahas serbomëdhenjve etnocentristë dhe autodestruktivë: Vasa Qubriloviq dhe Ivo Andriq, të njohur me elaboratet e tyre famëkeqe të copëtimit të trojeve etnike shqiptare, të shfarosjes dhe të shpërnguljes së shqiptarëve) ka qenë një nga mbështetësit më fanatikë të zbatimit të strategjisë së politikës së tyre hegjemoniste dhe ekspansioniste në kurrizin e shqiptarëve autoktonë dhe të Shqipërisë Etnike.

Mirëpo, absurde, e turpshme, e dënueshme dhe e papranueshme është ta ofendosh, ta njollosësh, ta shpifësh, ta etiketosh dhe ta poshtrosh Qosjen, pse ka riaktualizuar një propozim të tillë, të cilin e ka bërë publik, qysh para 30-të vitesh. Mirëpo, askush nuk u viktimizua dhe askush nuk pati pasoja nga efekti politik i tij ngaqë deri më sot nuk erdhi në shprehje kurrfarë “bombardimi” dhe kurrfarë këmbimi i territorit të Kosovës me Serbinë. Mirëpo, për fat të keq ndodhi e kundërta, Hashim Thaçi dhe UNMIK-u, Veriun e Kosovës e kanë lënë nën sovranitetin kolonial të Serbisë. Për këtë qëllim, edhe po zhvillohet Dialogu i Brukselit (2011-2017). Kjo do të thotë se, s’ka këmbim territori! –Ka ikur ora e shfrytëzimit të oportunitetit politik ngase në politikë nuk ka afat “riprovimi vjeshtor”. – “Flini zbathur”, s’ka “këmbim territori”, sepse këtë e kanë konsumuar pa kurrfarë kompensimi Hashim Thaçi, Edita, Tahiri, Isa Mustafa dhe Atifete Jahjaga ( 2008-2017), duke ia dhuruar Serbisë territorin verior të Kosovës.

Tanimë, në saje të Dialogut të Brukselit (2011-2017) të gjithë janë në diejni, edhe BE-ja edhe Amerika, se Veriu i Kosovës është nën kontrollin e Serbisë, ku për fatin e tij nuk do të vendosin as akademiku Rexhep Qosja, as Thaçi e as Mustafa, por vetëm Rusia dhe Amerika.

Të shohim në ditët në vijim, se çfarë, do të sjellë Marrëveshja e presidentit rus Vladimir Putinit me presidentin amerikan Donald Trump për Kosovën dhe për Serbinë, a do të dalin me propozime konkrete, apo me vendime të prera për “vizatimin” e kufijve gjeopolitikë të Ballkanit, ashtu, sikurse dikur në Konferencën e Jaltës, Ruzvelti, Çërçilli dhe Stalini (1945) me rastin e ndarjes së sferave të interesit (Lindje- Perëndim).

Atëherë, nuk di, pse e gjithë ajo shamatë, e gjithë ajo urrejtje vrerorëse dhe të gjitha ato ofendime dhe anatema deri në diskreditimin e peronalitetit, të emrit, të vlerës dhe të veprës së tij politike, kombëtare dhe patriotike, vetëm pse ka propozuar një opsion politik për zgjdhjen e konfliktit shekullor me Serbinë.

Nëjë porosi “revolucionarëve, sjell e bjeri vetes”: -Plumbat ruani për armiqtë, JO për rrënimin, për bastardimin dhe për mohimin e vlerave kombëtare shqiptare, sepse ashtu e gëzoni Rusinë dhe Serbinë, dhe e vrisni në shpirt Shqipërinë. Kjo, do të ishte fitorja më e madhe e aleancës armiqësore kundër Akademikut të mirënjohur shqiptar, Rexhep Qosja dhe kundër vlerave të Riindjes Kombëtare Shqiptare.

“Pëllumbat e plumbtë”

***“ Këtu ambiciet janë pa fre e pa kufi. Këtu i padituri i di të gjitha dhe i pazoti është i zoti për të gjitha. Këtu brenda një dite si me magji TRADHTARI bëhet PATRIOT dhe PATRIOTI bëhet TARDHTAR.”
(Fan S. Noli)

Ka pasur plotësisht të drejtë Noli ynë i pavdekshëm, që ka kritikuar këtë sëmundje epidemike shekullore të ambicieve të sëmura dhe të interesave negative dhe të verbëra të mentalitetit primitiv, sepse, edhe sot, po përsëritet kjo sëmundje psikopatologjike nga renegatët dhe nga injorantët e ndryshëm që përbëjnë “bruton” e antivlerave kombëtare shqiptare.

Krahasimi i Qosjes me Dobrica Qosiqin-akt injorant, amoral dhe antikombëtar!

Vërtet, duhet të jesh psikopat i krisur 100% , injorant 100% dhe filoserb mbi 1000%, që RILINDËSIN e mirëfilltë shqiptar, Rexhep Qosja, ta krahasosh me serbomadhin Dobrica Qosiq-armikun e përbetuar të shqiptarëve dhe të Shqipërisë Etnike, pse ka dhënë një propozim krejt në frymën demokratike ( pa ia imponuar askujt), që “Veriu i Kosovës të këmbehej me Preshevën, Bujancin dhe Medvegjën”.

Mirëpo, ky propozim nuk do realizohet, për shkak se Serbia Veriun e Kosovës e ka pushtuar, pa shkrepur asnjë plumb. – Kjo tradhti e liderëve politikë të Kosovës, do duhej të kritikohej, jo ideja e Rexhep Qosjes të “pritej në thikë”, sepse nga kjo askush nuk u plagos, as nuk u qëllua për vdekje e as Kosova nuk humbi asnjë pjesë territorit të saj.

Hëpërhë, Veriun e Kosovës e kanë humbur garniturat e derisotme udhëheqëse politike të Kosovës (1999-2017), gjëqë serbomëdhenjtë e Beogradit nuk do të pranonin kurrfarë propozimi për këmbimin territorial me shqiptarët e Kosovës, edhe pse Akademiku Rexhep Qosja ka hedhur idenë që kjo humbje të kompensohej disi përmes këmbimit me Preshevën, me Bujanocin dhe me Medvegjën.

Ndaj, e mira e së mirës do të ishte, që “pëllumbat e plumbtë” të strukën , të pendohen , të turpërohen dhe, publikisht të kërkojnë ndjesë për ofendimet, për shpifjet dhe për kualifikimet degraduese, që ia kanë bërë RILINDËSIT REXHEP QOSJA, duke e krahasuar me ideologun vrastar serb, Dobrica Qosiq!!!

“Mbijetesa” e logjikës së psikopatologjisë së molepsur sllave për mosnjohjen e meritave dhe të vlerave të të merituarve siç është Rexhep Qosja

Është e domosdoshme, që të ndërpritet një fushatë e tillë ataviste antishqiptare e “pëllumbave të plumbtë”, që të mos “shkrijnë mend” dhe të mos harxhojnë kot “municion serb”, se dot nuk do t’ia arrijnë qëllimit të tyre të ndyrë propagandistik dhe indoktrinues, që VLERËN ta shndërrojnë në antivlerë, dhe të VËRTETËN SHQIPTARE ta “kryqëzojnë” në gënjeshtrën serbo-sllave (në stilin e doktrinës simbolike të mitologjisë dhe të etnocentrizmit serb të Dobrica Qosiqit: “ -Rrej më shumë, shpif më shumë, se vlen më shumë në sy të botës. Kështu, serbët, gjatë gjithë historisë së tye, RRENEN E KANË BËRË TË VËRTETË, duke krijuar edhe mitin e tyre të rremë, se Kosova është djepi, koka dhe zemra e Serbisë.”).

Ky absurd, ky paradoks, ky destruktivitet dhe kjo e keqe me shumë të zeza dhe me pasoja për njollosjen dhe për kompremtimin e traditës, të edukatës, të sjelljes, të arsimimit, të kulturës së komunikimit të nivelit intelektual akademik, duhet të marrin fund njëherë e përgjithmonë, sepe të gjitha këto përbëjnë tërësinë e sëmundjes kronike të subjektivizmit, të urrjetjes, të egocentrizmit, të paranojës psikopatologike individuale ose grupore, të injorancës dhe të primitivizmit, që zotëruesit e tyre-armiqtë regresivë i përdorin si armë të efektshme të tyre, me qëllim që t’i luftojnë të tjerët ( që janë më të aftë dhe kanë dëshmuar vlerat e tyre qoftë në aspektin etik, profsional, kombëtar dhe shkencor artistik) për t’i mbajtur peng si vasalë nën “mëshirën”, nën varësinë, nën kontrollin, nën diktatin dhe nën hijen e injorancës së tyre.

Mirëpo, kjo është rruga më e gabuar, më devijuese dhe më fatale, e zgjedhur dhe e preferuar e psikopatëve të tillë (qoftë në kuptimin e ngushtë, apo të gjerë) siç janë “pëllumbat e plumbtë” shqipfolës, që po zhvillojnë betejat e tyre për bastardimin dhe për vrasjen e vlerave të njëmendta kombëtare shqiptare. Por, me gjithë armët dhe me arsenalin e tyre “luftarak” të “kazermave” dhe të “kuzhinave” politike dhe propagandistike të Serbisë dhe të Rusisë, kurrë nuk do t’ia arrijnë, që ta SHPËRFYTYROJNË, ta RETUSHOJNË dhe ta VRASIN emrin dhe veprën historike, kombëtare, patritoike dhe atdhetare të Rexhep Qosjes ( sepse kjo, tanimë, është bërë pjesë e pandashme e historisë së Rilindjes Kombëtare Shqiptare ), pavarësisht nga interesat e tyre të ndyra çnjerëzore, antihumane dhe antikombëtare, që në vend se, ta luftojnë dhe ta vrasin armikun, po duan ta vrasin VLERËN dhe të VËRTETËN SHQIPTARE-FLAMURIN RILINDËS TË SHIPTARIZMIT.

Sikur ta kishin luftuar Serbinë, qëmoti Kosova do ta kishte lirinë, pavarësinë dhe sovranitetin e plotë, si dhe do të ishte e ribashkuar me Shqipërinë!

Vërtet, sikur shpifësit, intrigantët, sahanlëpirësit, puthadorët, sharësit, injorantët, skllevërit, vasalët dhe hyzmeqarët e dehur të një regjimi pushtues dhe të një politike të dështuar antikombëtare ( të cilët qe më se dy dekada po e njollosin, po e shajnë, po e shpifin dhe po e diskreditojnë pa asnjë arsye Akademikun dhe RILINDËSIN Rexhep Qosja, vetëm pse e dinë që Qosja, në vend të plumbave ka vetëm libra-dhurata për dritë, dituri, diellëri dhe ardhmëri të kombit dhe të atdheut), ta kishin luftuar dhe kritikuar me aq shumë zell, me aq shumë mllef, me aq shumë urrjetje dhe me aq shumë armiqësi kryekriminelin Slobodan Milosheviq, sigurisht se Serbia nuk do të kishte pasur asnjë shans, që t’i shpërngulte mbi 1 milion shqiptarë dhe t’i vriste mbi 12.000 mijë sish, si dhe ta digjte Kosovën me terror dhe me gjenocid (1989-1999).

-Kot e kanë batakçinjtë ( sepse asgjë s’kanë për të fituar veç turpit dhe verdiktit të pamëshirshëm-dorës hakmarrëse të popullit dhe të drejtësisë ) vetëm se i kanë çjerrur maskat e identitetit të tyre, duke u bërë “gazi alem” para gjithë botës, dhe duke hyrë në kronikën e zezë të faqeve të historisë kombëtare shqiptare), sepse as me laps, as me pushkë e as me top, nuk do ta kenë atë “kënaqësi”, që ta vrasin GJENIUN, VLERËN, IDEOLOGUN, SHPIRTIN DHE ZEMRËN E RILINDJES KOMBËTARE SHQIPTARE.

Prandaj, ka ardhur çasti i fundit, që horrat t’i fusin në dhe “shpatat e ndryshkura” kundër emrit dhe veprës së Rexhep Qosjes, sepse çdo fillim i keq, fundin e ka edhe më të keq dhe më targjik.

Ndaj, ndaloni, “o, derbederë”, mos u rreshtoni në “taborrin” e politikave të shitjes dhe të tradhtisë së atyre armiqve të Kosovës, përkatësisht të Shqipërisë Etnike, që për “kapuç të madh” dhe për “xhepa të thellë” të luftës së egër për pushtet dhe për pasuri I tradhtuan dhe i prenë në besë VLERAT EMBLEMATIKE TË SHQIPTARIZMIT: BACËN ADEM DEMAÇI dhe BACËN ADEM JASHARI, të cilët me veprën e tyre heroike jetësore asgjë nuk kursyen, që Kosova të bëhej e lirë dhe e pavarur nga Serbia gjenocidale.

Edhe sa vjet, duhet të shpifni, të gënjeni, të tradhtoni dhe të vrisni VLERAT KOMBËTARE, QË I DHANË EMËR, NDER DHE VLERË KOSOVËS PËR TA NJOHUR GJITHË BOTA!

Ndaloni, o të katandisur, pse jeni verbuar aq shumë dhe keni humbur mendjen, duke harxhuar aq shumë “municion” për ta etiketuar, për ta shpifur, për ta diskredituar dhe për ta vrarë moralisht, politikisht dhe kombëtarisht Rilindësin dhe Akademikun zulmëmadh Rexhep Qosja?!

-Frenoni, “o, të mjerë, q’u ka marrë koka erë e po luftoni për të tjerë” (Anton Z. Çajupi), ruani plumbat për armiqtë, jo për Rexhep Qosjen (sa nuk është bërë vonë, sepse luftën me imperialistët kolonialistë dhe me hegjemonistë sllavë, ende nuk e kemi mbaruar, ajo ka mbetur e hapur, në prag e kemi, mos sot, nesër ngase problemi kolonial shqiptar ende ka mbetur i pazgjidhur, jo për shkak të propozimit të “këmbimit territorial” të Rexhep Qosjes, por për shkak të tradhtisë dhe të shitjes së politikave të derisotme shqiptare në Ballkan), se tanimë, kupa është mbushur, nuk po mba më “aresnalin” tuaj degradues, shpifarak, antinjerëzor, antietik, antiprofesional, antikombëtar, antivleror dhe armiqësor për ta “bombarduar” dhe nxirë emrin, dinjitetin, parimin, sakrificën dhe veprën vlerore jetësore të Akademikut Rexhep Qosja, në shërbim të kombit dhe të atdheut shqiptar dhe të Shqipërisë Etnike.

Natyrisht se, edhe Rexhep Qosja ka të drejtë të bëjë gabime politike, sikurse ne, sepse edhe ai është njeri, nuk është Zot , sepse vetëm Zoti nuk bën gabime. Mirëpo, QOSJA, asnjëherë nuk bëri gabime e as tradhti ndaj kombit shqiptar, as ndaj Kosovës e as ndaj Shqipërisë Etnike. Por, gjithmonë, me sjellje, me qëndrime dhe me vepra konkrete shkencore letrare artsitike (1960-2017) ishte gardian dhe luftëtar i paepur dhe i patrembshëm në mbrojtjen e interesit të përgjithshëm të kombit dhe të atdheut shqiptar. Kështu flet e gjithë krijimtaria e tij letrare, kulturore, politike dhe shoqërore artistike, e mishëruar me idealin, me patriotizmin, me konceptin realist, me projektin vizionar dhe me moton e Rilindjes Kombëtare Shqiptare: “Dhe dritë e diturisë, përpara do na shpjerë”(Naim Frashëri).

Prandaj, sado le të vjellin dhe le t’i mprehin “shpatat e ndryshkura” armiqtë kundër RILINDËSIT shqiptar, Rexhep Qosja ( duke gënjyer, mashtruar, manipuluar dhe helmuar opinion e gjerë publik shqiptar dhe atë ndërkombëtar), sot e as kurrë, nuk mund të dokumentohet, se kinëse Rexhep Qosja ishte ndonjë “ bisht proserb” dhe antikombëtar, sepse mbi “100” veprat e shkruara, si dhe sjellja e tij njerëzore, dinjitoze, parimore, kombëtare dhe shkencore flasin të kundërtën-ishte dhe është shqiptar i besës sikurse Ded Gjo Luli ndaj kombit dhe ndaj atdheut. Është humanist, iluminist, patriot, nacionalist dhe demokrat progresiv, shkencëtar i famshëm, vizionar dhe përçues i aspiratave, i idealeve dhe i ideve të plejadës së pavdekshme të Rilidjes Kombëtare Shqiptare. Ky është portreti i Rexhep Qosjes, që nuk mund të vritet kurrë nga “pëllumbat e plumbtë” e as nga vagabondët e kohës vurratë, që janë mësuar të shajnë, të tradhtojnë, të gënjenë, të mashtrojnë, të poshtërojnë dhe të vrasin sikurse Serbia barbare, vetëm për të “lëpirë ndonjë asht” nga padronët e politikave despotike, nepotiste, oligarkiste, feudale, fisnore dhe autoritare të sotme shqiptare.

Shkolla dhe vepra jetësore e Rexhep Qosjes është një thesar i begatë dhe i çmueshëm për ta njohur “ historinë e edukimit patriotik, si një margaritar për të ecur përpara drejt së ardhmes në rrugën e sprovuar të diturisë, të lirisë, të pavarësisë dhe të ribashkimit të plotë, të sovranitetit kombëtar të pakufizuar të Shqipërisë Etnike të Ismail Qemalit”.

Jo kundër Rexhep Qosjes, por kundër armikut dhe kundër injorancës-atnivlerave!

O, të mjerë luftoni kundër Serbisë, e cila pareshtur po trumbeton në sy të botës: “Kosovo je Srbija”, por askush nga “bajraktarët” e politikave feudale, nuk po ka guximin t’ia thotë Serbisë “Kosova është Shqipëri” (Kosova is Albania) e jo Serbi!

O, të mjerë luftoni kundër injorancës-antivlerave, të cilat po “mbështjellen nëpër kombë si zorrët e këqija” për t’ia ndalur frymëmarrjen dhe, për t’ia shuar dritën dhe diellin florës dhe faunës shqiptare.

Derisa Beogradit nuk i thuhet se “Kosova është Shqipëri”, Serbia nuk do të ndalë luftën e saj për rikthimin e Kosovës nën sovranitetin kolonial të saj.

Ndaj, luftoni Tomislav Nioliqin, Aleksandar Vuçiqin, Ivica Daçiqin, që Serbinë po duan ta kthejnë në Kosovë, JO Akademikun Rexhep Qosja, që po lufton ta shpëtojë Kosovën nga rreziku i ripushtimit dhe i rikolonizimit të Serbisë sikurse dikur (1912-1999).

Së më sipër, ai që atakon, shpif, tradhton, njollosë, terrorizon dhe vret VLERAT e RILINDJES DHE TË LËVIZJES KOMBËTARE SHQIPTARE (1878-2017), është i gjykuar nga Zoti, që të ngordhë si qen i zgjebosur dhe si lypës i uritur dhe i braktisur nëpër zgiqet e errëta të Evropës dhe të botës.